![](/wp-content/themes/cinerama-child/ajax-loader.gif)
When Adam Changes
"I've always said you had a long torso."
Herinner je je die vreselijke tienerjaren in de nineties nog? Je ouders leken 24/7 cringe, pestkoppen op school waren als dictators, jouw grote crush najagen bleek een grote sof en je lichaam veranderde ten goede of ten kwade. Bovendien waren de jaren '90 nu niet bepaald gekend voor hun "body positivity" ... De Canadese regisseur Joël Vaudreuil liet zich inspireren door het onopvallende stadje waar hij opgroeide en creëerde met zijn speelfilmdebuut When Adam Changes een rake en wonderlijke tijdscapsule. Als een slice-of-life rechtstreeks geteleporteerd uit de jaren '90 inclusief vreemde personages, droge humor en herkenbare observaties over de puberteit, bewandelt de film een delicate maar entertainende lijn tussen ironie en waarachtigheid, iets wat de festivaljury in Ottawa, waar hij de prijs voor Best Animated Feature won, kon bekoren.
Het leven van de vijftienjarige Adam bestaat niet bepaald uit hoogtepunten. En om elk grammetje vertrouwen dat hij had helemaal de kop in te drukken, snauwt zijn grootmoeder - vlak voor ze de geest geeft - iets over zijn "lange torso", waardoor Adams torso letterlijk uitrekt. En zo gaat het al zijn hele leven: telkens als met zijn lichaam wordt gespot, neemt het de vorm aan van de kwetsende opmerkingen. Toch zijn de fysieke transformaties nog het minste van zijn zorgen. Adam moet immers zien te navigeren door een tienerleven in het Québec van de nineties, compleet met een gedoemde verliefdheid, illegale poolparty's, zomerbaantjes, machofilms, bizarre dromen en de kenmerkende ennui.
Met de hulp van eigenzinnige, minimalistische designs en achtergronden construeert Vaudreuil een oprecht en authentiek coming-of-ageportret dat resoneert met onze eigen herinneringen. When Adam Changes tart ook de verwachtingen door zijn rol als speels en melancholisch verhaal over zelfacceptatie te overstijgen. Onderliggend heerst er een ironisch, sinister toontje, wat bijdraagt aan het absurdistische totaalpakket. In vele opzichten is deze film dan ook een weerspiegeling van de complexe puberteit.